Tongariro Crossing

Zo das weer een tijdje geleden. Ondertussen veel gedaan.

Na het skydiven zijn we nog 1 nachtje in Taupo gebleven. Even een paar dingen regelen, een nieuwe tentstok voor Ornel en info halen over de Tongariro Crossing. Dit is een wandeling van 7 uur over de bergen en craters en wel handig om te weten hoe het weer zou zijn voor de komende dagen.

Het weer zou minder worden alleen de 21ste zou het nog redelijk goed weer zijn.

Oke dan morgen de crossing lopen, eerst boodschappen doen en dan in de auto op naar het volgende plaatsje, Turangi, dit is dichterbij het national Park en scheelt dus s ochtends weer in tijd.

We kwamen aan op een camping dat leek op een asielzoekers centrum, het zag er niet uit! Maar ja we hoeften er alleen maar te slapen en ff te koken.

S ochtends om 7.15 werden we opgehaald met de shuttlebus die ons naar het begin punt van de wandeling bracht.

Om 8 uur begonnen we met de wandeling, eerst hadden we nog even snel een jas gehuurd, het weer zag er toch niet zo goed uit!

iedereen (bijna iedereen) liep op wandelschoenen en met stokken en afritsbroeken en toen kwamen Hedje en ik op onze sneakers, gehuurde jas.....haha

De tocht (want wandeling kon je het niet noemen) begon redelijk rustig, wel al veel mist en wolken, en veel stenen waar je overheen moest klimmen en klauteren.

Na een uurtje even plas pauze en wat gedronken en daarna zou volgens onze map het zwaarste gedeelte van de klim beginnen, THE DEVILS STAIRCASE, nou dat was het zeker!!!!

Het was klimmen en klauteren, soms met handen en voeten ,over zwarte stenen steil omhoog! Je zag helemaal niks, alleen maar wolken en stenen. Na elke bocht dachten we dat we boven waren, maar helaas er doemde nog meer berg op!!

Uiteindelijk boven aangekomen even snel een broodje gegeten, maar snel weer doorgegaan. De wind was erg sterk en we koelden snel af!

Boven op kwam ik er achter dat ik mijn camera was vergeten in de bus!!!!! Echt een Maartje actie!! Remember Afrika!!!

Zonde van alle kodak momentjes die er nog zouden komen. Maar mijn camera lag nog keurig in de bus!

daarna een stukje plat, veel mist en wind, maar even lkkr geen bergen.

Daarna kwam het volgende steile stuk op naar het hoogste punt 1850 mtr. Dit was een klim over de rand van de krater. Door de sterke wind werd je bijna omvergeblazen en je moest dus goed opletten. Het was ecth heel koud daarboven!! we waren erg blij met onze jassen!!!

Het uitzicht schijnt boven heel mooi te zijn! Maar wij zagen wolken......beetje jammer!!!!

de weg naar beneden was net zo lastig als de weg naar boven....steil naar beneden!! Ik ging eerst op mijn bek, hedje lachen, en daarna zij ook! Maar we waren niet de enige...schrale troost.

Toen we iets gedaalt waren werd het uitzicht beter en zagen we in eens een blauw meer!! echt vet mooi.

We voelden onze voeten al redelijk, niet eens onze benen, waar zijn die wandelschoenen nou???

In de Ketehai hut even gegeten en een kwartiertje gerust en daarna het laatste stuk naar beneden.

Dit bleek nog even tegen te vallen!! Het pad ging vrij steil naar beneden, we kregen echt last van onze tenen, het leek wel of ze blauw waren!!

langzaam veranderde het landschap, meer bosjes ,helmgras. Het werd ook warmer.

Uiteindelijk kwamen we in een bos, erg mooi hoor, maar ik had het wel een klein beetje gehad!! en met name mijn tenen.

We vertrokken om 8.04 en we waren om 13.45 aan het einde. Heel snel vonden wij! en we waren erg trots dat we er waren.

toen we terug kwamen lekker gedouched en s avonds had ornella heerlijke pannenkoeken gemaakt!!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer